In sommige werelddelen, maar zeker in Oost-Azië, kan rechstreeks oogcontact grote misverstanden tussen locale mensen en buitenlanders veroorzaken. In Korea betekent rechtstreeks oogcontact in feite dat je jezelf beschouwt als van dezelfde status als een ander. Lang oogcontact onderhouden met oudere mensen wordt er gezien als agressief en brutaal – terwijl het in het Westen meestal juist wordt beschouwd als beleefd en een teken dat je goed oplet.

Terwijl het in veel culturen bescheidener en respectvoller is om een hogergeplaatst persoon niet recht in de ogen te kijken, wordt dit in het Westen juist vaak gezien als een teken van onbetrouwbaarheid: ‘Hij durfde me niet in de ogen te kijken.’

Een mogelijke reden voor de Aziatische voorkeur voor weinig oogcontact zou kunnen liggen in de Confuciaanse traditie, die in Korea nog steeds een grote invloed heeft en waarin respect voor ouderen een belangrijke rol speelt. Oudere mensen zijn altijd superieur en men neemt de hiërarchie nog steeds heel precies in acht. Dit geldt ook in Japan. Koreanen en Japanners gebruiken ook een andere zinsbouw, afhankelijk van tegen wie ze praten, en lagergeplaatsten moeten hogergeplaatsten altijd gehoorzamen.